Musiken. Glädjen. Havet. Livet. Kärleken.
Eg har skjønt det slik at det ikkje er så kult med album lenger. Fysiske album finst kanskje ikkje så mykje lenger, og det er strengt tatt berre gammal vane som eventuelt får oss til høyre på ei gruppe sangar i ei bestemt rekkefølge frå samme artist også digitalt. Det er kanskje også berre mine vanar som er litt seine med å endre seg. I alle tilfelle, A., eg er med på at ‘songsamling’ tar seg betre ut.
Altså: slike lister over årets album er vel ganske overflødige?
Eg antar det er slik at viss ein likar å snakke om popmusikk så likar ein å snakke om popmusikk.
Alt dette er sjølvsagt berre ein kronglete måte å komme fram til mi liste over musikk eg har sett pris på dette kalenderåret (eg kunne sagt ‘med albumtitlar, ironisk nok’, men det gjer eg ikkje).
I ikkje noka spesiell rekkefølge:
Hello Saferide - More Modern Short Stories from Hello Saferide
Vampire Weekend - Vampire Weekend
Shearwater - Rooks
Nada Surf - Lucky
The Hold Steady - Stay Positive
Fleet Foxes - Fleet Foxes
Beach House - Devotion
Eg innser no at det ikkje var så mange nye ting eg brukte mykje tid på i år. Ta det som eit teikn. Sånn går det når ein sluttar å arbeide i platebutikk.
La det også vere notert i journalen at dette var året då eg endeleg tok til meg Elvis Costello. Eg tar ein kraftig offentleg sjølvkritikk på at det ikkje har skjedd før. Det verste er at det enno er mange songsamlingar å ta av, men det er i og for seg berre bra.
